Kuur gehad

kuur

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Afgelopen maandag ben ik naar de VU geweest voor een 3 daagse Prednisolonkuur. Stootkuur ook wel genaamd. Helaas zat ik weer in een schub 😦 en aangezien ik mijn armen slecht kon bewegen, dacht ik hmm laat ik de VU maar even contacten.

Een arts assistente hielp me én overlegde met (toevallig) mijn eigen neuroloog. Die gaf aan dat ik over 6 weken bij hem moest komen én dat ik moet nadenken over andere medicijnen 😦

Nu eerst maar de Prednisolon zijn werk laten doen én dan denken over andere medicijnen

 

Advertenties

Fampridine verbetert niet alleen looptest

Italiaanse onderzoekers hebben aangetoond dat 4-aminopyridine of Fampridine niet alleen de loopsnelheid van MS-patiënten verbetert, maar dat er ook neurofysiologische en radiologische effecten te zien zijn.

De onderzoekers pleiten ervoor om niet alleen met een looptest te beoordelen of dit medicijn effect heeft, maar om meerdere parameters te bekijken.

Fampridine of 4-aminopyridine (4-AP)  is een medicijn dat kalium-kanalen blokkeert, waardoor de zenuwgeleiding in zenuwen waarvan de myeline is aangetast verbetert. De loopsnelheid bij mensen met MS kan hierdoor worden verbeterd.

Om te beoordelen of de medicatie werkt, wordt meestal alleen gekeken of de loopsnelheid tijdens een korte looptest verbetert. Als iemand 20% verbetering laat zien qua loopsnelheid, wordt aangenomen dat deze persoon positief reageert op de behandeling (een ‘responder’). In verschillende onderzoeken was 40% van de patiënten een ‘responder’.

Italiaanse onderzoekers keken nu niet alleen naar de loopsnelheid, maar juist naar een heel scala van uitkomsten, om zo beter te kunnen begrijpen hoe 4-AP werkt en wie er goed reageert op het medicijn. Ze onderzochten klinische, subjectieve, neurofysiologische en neuroradiologische parameters. 23 mensen met MS (RR-, SP- en PP-MS met een EDSS-score tussen de 4 en 6.5) deden mee aan het onderzoek.

Voor aanvang en na 14 dagen gebruik van 4-AP (2 maal daags 10mg) zijn de volgende parameters gemeten:

  • Klinisch: Timed 25-Foot Walk: Een test die de loopsnelheid meet over een parcours van 25 feet (7,62 meter) en de Timed Up-And-Go test: Dit is een mobiliteitstest waarbij de snelheid van opstaan, stukje lopen, omkeren en weer gaan zitten gemeten wordt.
  • Subjectief: MS Walking Scale-12: een vragenlijst waarbij de patiënt zelf aangeeft hoe het lopen de afgelopen tijd ging.
  • Neurofysiologisch: Motor Evoked Potentials (MEPs:) Het meten van de reactie van een spier; in dit geval van een voetspier (de Abductor Hallucis; deze spier beweegt de grote teen naar buiten)
  • Neuroradiologisch: (Diffusion Tensor Imaging – DTI): een variant van MRI waarbij de witte stof banen in beeld worden gebracht.

Voor de hele onderzoeksgroep tezamen vonden de onderzoekers significante verbeteringen op alle gemeten parameters. Daarna analyseerden ze de ‘responders’ (minstens 20% verbetering op de Timed 25-Foot Walk) en ‘non-responders’ (minder dan 20% verbetering) apart.

Opvallend genoeg vertoonden zowel de responders als de non-responders een significante verbetering op de klinische en subjectieve items. De neurofysiologische en neuroradiologische parameters waren alleen significant verbeterd bij de responders.

De onderzoekers tonen hiermee aan dat ook neurofysiologische en neuroradiologische parameters kunnen verbeteren door middel van 4-AP. De meeste patiënten geven zelf ook aan dat zij een motorische verbetering merken. De onderzoekers pleiten dan ook voor het gebruik van meerdere, verschillende parameters, naast het meten van de loopsnelheid, om zo de werking van 4-AP bij mensen met MS beter te kunnen beoordelen.

Bron: Brambilla L, Rossi Sebastiano D, Aquino D, Torri Clerici V, Brenna G, Moscatelli M, Frangiamore R, Giovannetti AM, Antozzi C, Mantegazza R, Franceschetti S, Bruzzone MG, Erbetta A, Confalonieri P; Milan, Italy. Journal of the Neurological Sciences 368 (2016) 402-407

Samenvatting: http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27538672

Bron: MSweb

Bewaren

Laquinimod als behandeling voor MS?

fp-klinischLaquinimod kan een eenmaal per dag orale therapie worden voor zowel RR als PP MS. Op dit moment zitten beide middelen nog in de onderzoeksfases voordat het voorgeschreven mag worden door artsen. Uit eerdere onderzoeken concluderen experts dat Laquinimod hoge potenties heeft voor het verminderen van het ziekteproces bij RRMS en PPMS.

De eerdere studies bij mensen toonden namelijk aan dat het middel zou zorgen voor verlaging van ontstekingsbevorderende en een toename van ontstekingsremmende cytokines, vermindering van progressie van de ziekte en een afname van het hersen volume verlies.

Voordat Lanquinimod op de markt kan komen, moeten de volledige klinische onderzoeken nog afgesloten worden. Het middel zit voor RR MS in de 3de fase (van de vier fases) van de klinische studies en voor PP MS in de 2de fase.

Dit houdt in dat voor PP MS er nu wordt onderzocht welke dosis van Laquinimod optimaal is voor mensen met PP MS. Dit is voor RR MS al bepaald, waardoor er nu voor Lanquinimod onderzocht wordt welke werkingen en effecten het middel heeft en hoe de werking is in vergelijking met medicatie die nu op de markt is.

Het zou ook kunnen zijn dat Lanquinimod in combinatie met een bestaande eerstelijns medicatie (bijv. een Rebif of Copaxone) voorgeschreven gaat worden. Dit zal bepaald worden naar aanleiding van (vervolg) klinische studies.

Bron: Hainke U, Thomas K, Ziemssen T, Department of Neurology, Multiple Sclerosis Center, Center of Clinical Neuroscience, University Hospital Carl Gustav Carus, Dresden University of Technology, Dresden , Germany.

Samenvatting: http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27089834

Bron: MSweb